از طرف یه دوست!

این شعر هم تقدیم به اونایی که میخواستن و رسیدن :

روزاي خيلي طلايي يادته                      روزه ترس از جدايي يادته

 روزه تمرين اشاره يادته                        شب چيدن ستاره يادته

شعراي کتاب درسي يادته                     يادته گفتي ميترسي ، يادته

عکسمون تو قاب عکسو يادته                بله بدون مکسو يادته

دستمون تو دسته هم بود يادته              غصه هام کم کم بود يادته

چشم نازت ماله من بود يادته                ديدن من قده قن بود يادته

روزگار قهر  و آشتي يادته                      هيچ کس و جز من نداشتي يادته

رويا هاي آسموني يادته                        قول دادي پيشم بموني يادته

روزگار بي غم و غصه يادته                     ببينم اول قصه يادته

عصر ابراز علاقه يادته                            خبر خوش کلاغه يادته

دست گرمت تو زمستون يادته                شونه ي من زير بارون يادته

واسه ي خنده اجازه يادته                     اونا که ميگفتي رازه يادته

گل سرخا رو نچيديم يادته                    يه روزي هم و نديديم يادته

پنهوني سر قرارا يادته                         تاخيرات توي بهارا يادته

پيشه هم بوديم نزاشتن يادته              اونا مارو دست نداشتن يادته

چيزي از خدامون خواستيم يادته          مستجاب نشد دعامون يادته

 گفتي ما  بايد جداشيم يادته              گفتي بايد بي وفاشيم يادته

يه دفه ازم بريدي يادته                       خط رو اسمه من کشيدي يادته

بگو که گل نفرستد کسي به خانه ي من

که عطر ياد تو پر کرده آشيانه ي من

تو چلچراغ سعادت فروز بخت مني

بجاي ماه تو پرتو فشان به خانه ي من

به شوق روي تو من زنده ام خدا داند

براي زيستن اينک تويي بهانه ي من

سبب منم که مي شکنم اما حرفي نمي زنم

اگه هيچ کس برام نموند واسه اينه که سبب منم

کاش بدوني ماتم دنيام بي تو فقط گريه مي خوام

کي مي دونه اين حسرتا چه کرده با روز و شبام ؟

تو زندگيم يه دنيايي يه کابوسم تو رويايي

يه پاييزم تو بهاري من يه مرداب تو دريايي

از اين گريه چه مي دوني ؟ نه دردمي و نه درموني

به چه اميد مي خواي باشي که پيش دردام بموني

تو زندگيم يه دنيايي يه کابوسم تو رويايي

يه پاييزم تو بهاري من يه مرداب تو دريايي

سبب منم که مي شکنم!!

تحمل کردن زیباست

اگر قرار باشد روزی به تو برسم

  انتظار اسان است  

 اگر قرار باشد دوباره تو را ببینم

زندگی شیرین است

اگر قرار باشد مزه ی دستان تو را بچشم 

     مشکلات حل می شود  

اگر قرار باشد روزی به پای تو بمیرم

لطفا فوتم نکن؛می خواهم در سینه ی تو تمام شوم 

اشک ها همه به لبخند تبدیل می شود

اگر قرار باشد تو را یک بار ببوسم

و لبخند ها دوباره به اشک

فقط اگر ببینم خیال رفتن داری

زنگیم می سوزد اگر بفهمم روزی از من دل گیر شده ای 

* دوستت دارم*

به من کمک کن،

به من کمک کن تا عشق او را برای همیشه حفظ کنم،

خدایا!

به من کمک کن تا عاشقانه ترین نگاه ها را در چشمانش

بریزم لطیف ترین کلمات را نثار قلب جوانش کنم.

خدایا به من کمک کن تا در معبد عشق او بهترین و

شیرین ترین دعاگر باشم.

خدایا به من کمک کن تا سرود عشق را به هنگام طلوع

 آفتاب هر بامداد بر لبانش جاری سازم ،آواز عشق را در

گوشش سر دهم ،

خدایا ! بگذار او نیز مرا همچون بتی در معبد عشق

بگذارد و پذیرا شود

عشق رازي است مقدس. براي کساني که عاشقند، ‌عشق براي هميشه بي‌کلام مي‌ماند؛ اما براي کساني که عشق نمي‌ورزند، ‌عشق شوخي بي‌رحمانه‌اي بيش نيست

همين روزا ميان دست گيرت مي کنن دست بند به دست ميان مي برنت جزئيات جنايت هنوز مشخص نيست اما .....اثر انگشتت روي قلب شکستم موند

زندگي جدولي است كه جايزه پر كردن آن مرگ است،كاش مي توانستيم خانه هاي اين جدول را با كلامي چون مهر،صداقت ،عشق و صميميت پركنيم                                                       فرستاده شده توسط ندا

سلامی به وسعت دريا و گرمای آفتاب این بار خاموش و بی صدا ولی مرا شوق گفتن بود و اورا انتظار شنیدن فقط اندیشه ای درسر و آرزویی در دل فقط تکرار اين کلام ...انتظار

 كنار آشنايي توآشيانه مي كنم   فضاي آشيانه را پر از ترانهمي كنم كسي سوال مي كند به خاطرچه زنده اي؟و من برايزندگي تورابهانه مي كنم

 انكه مي گفت منم بهر تو غمخوار ترين چه دل آزار ترين شد چه دل آزار ترين

 پاييز هيچ حرف تازه اي براي گفتن ندارد ،وقتي از نردبان باد بالا مي رود برگها چه زودبه گريه مي افتند

٬٬٬٬٬٬٬بدرود ٬٬٬٬٬٬ 

مرغ امید من از شدت غم میمیرد

دل به رویای خوش خاطره ها میبندم

باز هم خاطره ها دست مرا میگیرد

ای آسمان زیبا امشب دلم گرفته

از های و هوی دنیا امشب دلم گرفته

یک سینه غزق مستی دارد هوای باران

از این خراب رسوا امشب دلم گرفته

امشب خیال دارم تا صبح گریه کنم

شرمنده ام خدایا امشب دلم گرفته

خون دل شکسته بر دیدگان تشنه

باید شود هویدا امشب دلم گرفته

ساقی عجب صفایی دارد پیاله ی تو

پر کن به جان مولا امشب دلم گرفته

گفتی خیال بس کن فرمایشت متین است

فردا به چشم اما امشب دلم گرفته

زرد است که لبريز حقايق شده است

تلخ است که با درد موافق شده است

شاعر نشديم وگرنه مي فهميديم

پائيز بهاري ست که عاشق شده است